Nagły wzrost drgań turbogeneratora należy oceniać w odniesieniu do dopuszczalnych limitów pracy maszyny; sam w sobie nie stanowi diagnozy. Niewyważenie, zmiany ustawienia, problemy z łożyskami i ocieranie mogą powodować nakładające się objawy. Na początku najważniejsze jest ustalenie, czy zmiana jest rzeczywista, w którym miejscu jest najsilniejsza oraz jak zmienia się wraz z prędkością, obciążeniem i temperaturą.
Gdy drgania przekraczają limit alarmowy lub wyłączeniowy, szybko narastają albo towarzyszy im nieprawidłowa temperatura łożysk, ciśnienie oleju lub nietypowy hałas, należy postępować zgodnie z procedurami eksploatacji i wyłączania obowiązującymi w zakładzie oraz instrukcjami producenta urządzenia. Nie wolno omijać urządzeń zabezpieczających ani kontynuować pracy wyłącznie w celu zebrania danych diagnostycznych.
Porównaj odczyty z kanału, którego dotyczy problem, z wcześniejszymi pomiarami przy podobnej prędkości, obciążeniu i warunkach termicznych. Zapisz czas wystąpienia zmiany oraz poprzedzające ją zdarzenia, takie jak ponowne uruchomienie, prace konserwacyjne, zmiana obciążenia lub zakłócenie smarowania. Stopniowy wzrost w ciągu kilku tygodni wymaga innego postępowania niż skokowa zmiana bezpośrednio po wyłączeniu.
Sprawdź, czy mierzona jest względna względem wału amplituda drgań za pomocą sondy zbliżeniowej, czy drgania obudowy za pomocą czujnika na korpusie łożyska. Pomiary te opisują różne rodzaje ruchu i nie należy traktować ich jako zamiennych. Potwierdź również jednostki, to, czy wartość jest szczytowa, międzyszczytowa czy RMS, zakres częstotliwości oraz lokalizację czujnika.
Uszkodzona sonda, poluzowany uchwyt, uszkodzony przewód lub nieprawidłowa konfiguracja przyrządu mogą imitować problem z maszyną. Jeśli są dostępne, porównaj kanały redundantne i sprawdź układ pomiarowy zgodnie z zatwierdzonymi procedurami. Stabilny odczyt na innym kanale nie unieważnia automatycznie alarmu: lokalne uszkodzenie może w większym stopniu wpływać na jedno łożysko lub kierunek pomiaru. Kontrole elektryczne oraz prace w pobliżu wirujących urządzeń muszą być wykonywane zgodnie z procedurami bezpieczeństwa obowiązującymi w zakładzie.
Całkowity poziom drgań jest przydatny do ochrony i analizy trendów, ale widmo częstotliwościowe i dane fazowe mogą pomóc w dokładniejszym rozróżnieniu przyczyn. Zarejestruj dane przy łożysku, którego dotyczy problem, oraz przy sąsiednich łożyskach turbiny i generatora, stosując w miarę możliwości te same ustawienia pomiarowe. Do wiarygodnego porównania fazy i prędkości obrotowej potrzebny jest sygnał odniesienia prędkości.
Opisane sygnatury mogą występować jednocześnie. Na przykład wzrost drgań 1× może wynikać ze zmiany odpowiedzi dynamicznej wirnika spowodowanej stanem łożyska, mimo że rzeczywiste wyważenie wirnika się nie zmieniło. Skorygowanie pozornego objawu bez ustalenia przyczyny tej zmiany może pozostawić usterkę bez rozwiązania.
Jeśli takie dane już istnieją lub można je bezpiecznie uzyskać zgodnie z zatwierdzoną procedurą, sporządź wykres drgań w funkcji prędkości podczas autoryzowanego rozruchu lub wybiegu. Maksimum w pobliżu prędkości krytycznej może być spodziewane podczas jej przekraczania, ale jego amplitudę, zmianę fazy i zanik drgań należy porównać z danymi rozruchowymi lub wcześniejszymi pomiarami. Nie utrzymuj prędkości krytycznej w celu zbadania zjawiska, chyba że procedura producenta wyraźnie dopuszcza taką pracę.
Przy stałej prędkości porównaj drgania przy różnych obciążeniach i temperaturach. Zmiana zależna od obciążenia może wynikać z przyrostu cieplnego, warunków pary, sił działających na generator lub zmiany podpory, a nie z prostego niewyważenia wirnika. Zmiana występująca podczas rozgrzewania lub po wyłączeniu może również wskazywać na odkształcenie cieplne albo problem z luzem. Zapisz kolejność zdarzeń: wzrost drgań przed zmianą temperatury może mieć inne znaczenie niż wzrost następujący po niej.
Jeśli drgania pojawiają się wraz ze zmianą warunków doprowadzania, upustu lub wylotu pary, należy zwrócić uwagę na parametry pary. W przypadku turbiny parowej pracującej w układzie z upustem lub przeciwprężnym zmiany zapotrzebowania procesowego mogą wpływać na obciążenia cieplne i mechaniczne. Przed przypisaniem zmiany usterce wirnika porównaj położenia zaworów, ciśnienia i temperatury z normalnym zachowaniem maszyny.
Przejrzyj temperatury metalu łożyskowego, ciśnienie i temperaturę oleju na wlocie, wskazania przepływu oleju oraz ostatnie alarmy dotyczące filtrów lub układu olejowego. Porównaj odczyty między łożyskami i z zakresem historycznym dla tego samego stanu pracy. Zanieczyszczenie oleju, ograniczony dopływ lub nieprawidłowa temperatura mogą wpływać na film olejowy i stan łożyska, ale sam alarm olejowy nie określa zakresu uszkodzenia łożyska.
Podczas wyłączenia skontroluj elementy łożysk i luzy zgodnie z instrukcjami producenta. Udokumentuj ślady zużycia i zachowaj istotne ustalenia przed czyszczeniem lub wymianą części. Sprawdź olej i filtry pod kątem zanieczyszczeń, stosując zakładowe procedury pobierania próbek i analizy; wyniki badania cząstek należy interpretować łącznie z obserwacjami dotyczącymi łożysk i układu olejowego.
Sprawdź układ podpór, a także elementy wirujące. Poluzowane śruby mocujące, uszkodzona podlewka, pęknięcia fundamentu lub nadmierne siły przenoszone przez rurociągi mogą zmieniać współosiowość łożysk albo sztywność. Porównaj drgania obudowy z pomiarami względnymi względem wału: duża zmiana ruchu obudowy może kierować uwagę na podporę, natomiast ruch wału należy oceniać w kontekście luzów łożyskowych i położenia sondy. Żaden z tych pomiarów samodzielnie nie określa stanu całego zespołu wirnikowego.
Nie planuj wyważania w miejscu pracy wyłącznie dlatego, że drgania przy prędkości obrotowej 1× są wysokie. Przed zmianą ciężarków wyważających zweryfikuj pomiar, przeanalizuj stabilność fazy oraz sprawdź, czy ostatnio zmieniły się współosiowość, stan łożysk lub wirnika bądź warunki pracy. Wyważenie wirnika z przejściowym wygięciem cieplnym lub poluzowaną podporą może zamaskować problem w jednych warunkach i pogorszyć zachowanie w innych. Wyważanie i prace przy sprzęgle mogą być wykonywane wyłącznie przez wykwalifikowany personel, zgodnie z zatwierdzonymi procedurami.
W przypadku podejrzenia niewspółosiowości porównaj pomiary sprzęgła przed regulacją z określonymi wartościami docelowymi, a następnie zbadaj stan podpór, naprężenia od rurociągów i założenia dotyczące przyrostu cieplnego przed ponownym osiowaniem. W przypadku podejrzenia luzu lub uszkodzenia łożyska zakres naprawy powinien wynikać z ustaleń inspekcji; dokręcenie dostępnych śrub bez sprawdzenia stanu połączenia lub fundamentu może nie przywrócić pierwotnej sztywności podpory.
Po naprawie zachowaj pomiary przed naprawą i po niej, szczegóły wykonanych prac oraz warunki pracy. Podczas zatwierdzonego ponownego uruchomienia porównaj amplitudę drgań, widmo i fazę z dokumentacją sprzed naprawy. Niższa wartość całkowita jest dobrym sygnałem, ale wynik jest bardziej przekonujący, gdy odpowiednia składowa częstotliwościowa oraz powiązane objawy temperaturowe lub eksploatacyjne również zbliżają się do ustalonej wartości bazowej.
Szukaj tutaj
Zostaw wiadomość