Dla zespołów ds. zakupów cena zakupu stanowi jedynie widoczną część decyzji. Turbina parowa w rafinerii wpływa na zużycie paliwa, dostępność instalacji, częstotliwość konserwacji oraz płynność pracy całego zakładu procesowego. Dlatego najbardziej użyteczna analiza powinna rozpocząć się od warunków pracy, a następnie przejść do parametrów wpływających na koszt cyklu życia.
Podstawowe elementy, które należy przeanalizować w ofercie dotyczącej turbiny parowej dla rafinerii, to zazwyczaj parametry pary na wlocie, ciśnienie wylotowe lub przeciwciśnienie, moc wyjściowa w oczekiwanych punktach obciążenia, jednostkowe zużycie ciepła lub dane dotyczące sprawności, prędkość obrotowa, wartości graniczne drgań, charakterystyka rozruchu oraz szczegóły konstrukcyjne związane z niezawodnością. Jeśli te wartości nie zostaną dopasowane do rzeczywistych warunków procesu, niska oferta bardzo szybko może przekształcić się w kosztowną inwestycję.
Ponieważ turbina nie pracuje wyłącznie w oparciu o moc znamionową. Pracuje na parze, którą rafineria może rzeczywiście dostarczyć. Nabywcy czasami koncentrują się na znamionowej mocy w MW i nie zauważają, że ciśnienie wlotowe, temperatura wlotowa, przepływ pary oraz warunki na wylocie decydują o tym, czy maszyna rzeczywiście osiągnie obiecane parametry.
Należy żądać gwarantowanych parametrów pracy w rzeczywistych punktach eksploatacyjnych, a nie tylko w idealnych warunkach projektowych. W praktyce oznacza to sprawdzenie:
Turbina, która na papierze wygląda na wydajną, może stracić swoją przewagę, jeśli rafineria często pracuje poza projektowymi warunkami pary. Takie niedopasowanie zwykle ujawnia się później w postaci niestabilnej mocy wyjściowej, niskiej sprawności lub ograniczeń eksploatacyjnych.
Nie należy porównywać wartości sprawności w oderwaniu od kontekstu. Trzeba sprawdzić podstawę testów, na której je oparto. Jeden dostawca może podawać parametry dla pojedynczego punktu najwyższej sprawności, podczas gdy inny przedstawia bardziej realistyczną gwarancję obejmującą szerszy zakres pracy. Nie są to równoważne dane.
Dla kontroli kosztów zachowanie podczas pracy przy częściowym obciążeniu jest równie ważne jak parametry przy pełnym obciążeniu. Rafinerie nie zawsze pracują w jednym stałym punkcie. Jeśli zapotrzebowanie na parę zmienia się wraz z pracą instalacji znajdujących się przed i za danym węzłem, turbina powinna utrzymywać akceptowalną sprawność w całym tym zakresie.
Zależy to od roli turbiny w procesie. Jeśli napędza ona krytyczną sprężarkę lub zespół generatora, stabilna praca przy częściowym obciążeniu może być ważniejsza niż maksymalna moc wyjściowa. Jeśli jest powiązana ze zmiennym bilansem pary w systemie mediów rafinerii, zdolność do pracy przy obniżonym obciążeniu staje się kwestią handlową, a nie tylko techniczną.
Praktyczne pytanie zakupowe jest proste: dla których punktów obciążenia dostawca może zagwarantować sprawność, poziom drgań i stabilne sterowanie? Jeśli odpowiedź obejmuje wyłącznie obciążenie znamionowe, oferta jest niekompletna dla rzeczywistej eksploatacji w rafinerii.
Prędkość obrotowa nie jest tylko wartością dotyczącą wirnika. Wpływa na konstrukcję sprzęgła, konieczność zastosowania przekładni, dopasowanie napędzanych urządzeń, pracę łożysk oraz planowanie konserwacji. Należy udokumentować zapas prędkości względem prędkości nadmiernej, separację prędkości krytycznych oraz dopuszczalny poziom drgań. Są to parametry pokazujące, czy maszyna została zaprojektowana do długotrwałej i stabilnej pracy, czy tylko do prezentacji w przejrzystej karcie danych.
Z punktu widzenia zakupów praktycznym krokiem jest porównanie karty danych turbiny z wymaganiami napędzanego urządzenia, punkt po punkcie. Niedopasowanie w tym zakresie często prowadzi do konieczności wykonania dodatkowych prac inżynieryjnych, zastosowania dodatkowych urządzeń pomocniczych lub późniejszych modyfikacji w miejscu instalacji.
Nabywcy zazwyczaj najpierw pytają o sprawność, jednak to niezawodność powoduje największe różnice w rzeczywistych kosztach. Należy przeanalizować układ łożysk, metodę uszczelnienia, konstrukcję układu oleju smarnego, logikę wyłączeń awaryjnych, konstrukcję korpusu oraz dostęp do celów konserwacyjnych. Należy również zapytać, które parametry są monitorowane w sposób ciągły oraz które funkcje zabezpieczające są standardowe, a które opcjonalne.
Jeśli pakiet turbiny będzie połączony z układem wytwarzania energii elektrycznej, istotna jest również jakość interfejsów. W trybie pracy w układzie kombinowanym lub w trybie wydajnego wytwarzania czystej energii strona elektryczna musi zostać starannie dopasowana do zespołu mechanicznego. W przypadku projektów, w których oceniany jest również Generator, przydatne kontrole obejmują odpowiedni zakres mocy, konfigurację liczby biegunów, klasę izolacji, metodę chłodzenia oraz zgodność z normami, takimi jak IEC60034-3 i chińska norma GB/T7064, jeśli mają one zastosowanie do zakresu dostawy urządzenia.
Należy zażądać oferty technicznej, karty danych, krzywych charakterystyk pracy, opisu układów pomocniczych, zakresu materiałów i komponentów, planu kontroli i badań oraz wykazu wyłączeń z zakresu dostawy. Problemy zakupowe często zaczynają się wtedy, gdy oferta wygląda na kompletną, ale ukrywa kluczowe interfejsy poza zakresem dostawcy.
Dwa dokumenty mają większe znaczenie, niż wielu nabywców się spodziewa: karta gwarantowanych parametrów pracy oraz wykaz odstępstw. Pierwszy dokument określa, za jakie parametry dostawca jest gotów wziąć odpowiedzialność. Drugi pokazuje, w jakich obszarach oferta nie odpowiada specyfikacji. Oba dokumenty należy przeczytać przed porównaniem cen.
Zazwyczaj w trzech obszarach: zużycia pary, kosztów przestojów oraz strategii zaopatrzenia w części zamienne. Turbina parowa dla rafinerii o nieco niższej cenie zakupu może nadal okazać się droższym rozwiązaniem, jeśli przez lata eksploatacji zużywa więcej pary lub wymaga dłuższych przestojów na konserwację.
Planowanie części zamiennych powinno zajmować ważne miejsce w ocenie, szczególnie w przypadku krytycznych urządzeń wirujących. Dział zakupów powinien zapytać, które części są zalecane na potrzeby rozruchu, dwuletniej eksploatacji oraz głównego remontu. Zapewnia to wyraźniejszy obraz bieżących kosztów i pomaga uniknąć późniejszych zakupów awaryjnych.
Jednym z nich jest zakup z uwzględnieniem najlepszego możliwego punktu pracy zamiast rzeczywistego zakresu eksploatacyjnego. Innym jest traktowanie turbiny jako samodzielnej maszyny, podczas gdy jej wartość zależy od całego zespołu, układów sterowania, systemu parowego i procesu znajdującego się za turbiną. Trzeci błąd polega na porównywaniu ofert wiersz po wierszu pod względem ceny przy jednoczesnym pomijaniu luk w zakresie testów, urządzeń pomocniczych, oprzyrządowania lub wsparcia.
Istnieje prosty sposób na ograniczenie tego ryzyka: przed rozpoczęciem klasyfikacji handlowej należy ocenić każdą ofertę według krótkiej listy parametrów niepodlegających negocjacjom. Jeśli oferta nie spełnia wymagań dotyczących dopasowania parametrów pary, zakresu gwarantowanych parametrów pracy, kompatybilności mechanicznej lub możliwości utrzymania, nie powinna być porównywana w tej samej grupie z ofertą w pełni zgodną z wymaganiami.
Należy zastosować filtr składający się z trzech etapów. Po pierwsze, potwierdzić, że turbina jest dopasowana do rzeczywistych parametrów pary i wymaganych warunków pracy. Po drugie, porównać gwarantowane parametry pracy i dane dotyczące niezawodności w całym oczekiwanym zakresie eksploatacyjnym. Po trzecie, obliczyć wpływ zużycia pary, zakresu konserwacji i części zamiennych na koszty w całym okresie eksploatacji uwzględnianym w rzeczywistym budżecie. Takie podejście zazwyczaj prowadzi do lepszej decyzji niż wybór najniższej ceny początkowej i próba rozwiązania luk technicznych na późniejszym etapie.
Szukaj stąd
Zostaw wiadomość